Geceler hep böyle yalniz mi geçecek
Sessiz çiğliklar bilmem ne zaman dinecek

Saplanmiş hançeri içimden kim tutup çekecek
Kördüğüm kanadim uçamam. Düğümü kim çözecek

Karanlik çöküyor penceresiz, dağinik odama
Yalnizluk büyüyor belkide artik dönmüyor dünya
Yalnizim çok yalnizim

Geceler hep böyle yalniz mi geçecek
Sessiz çiğliklar bilmem ne zaman dinecek

Yikilmaz duvarlar örülü etrafimda nefes alamam
Bir aynam bile yok istesemde kendime bakamam
Yalnizim çok yalnizim