HAKKINDA YAZILANLAR

MOSSAD Ajanı gazeteci (mi acaba)
Cemal A. Kalyoncu
Aksiyon 26 Mayıs 2001 / Sayı: 338

Babası Murat, amcası Mithat Bey, dedesi Selami İzzet ve dayısı İzzet Sedes gibi kendisi de gazeteci olan, Tevfik Fikret'le akrabalığı bulunan Sedat Sertoğlu için bir de iddia var: MOSSAD ajanlığı

"Günaydın'da çalışmaya başladım, 2 ay mı ne olmuş. Bir sabah yazı işleri toplantısına geldi Haldun (Simavi) Bey. Elinde bir kağıt. 'Birisi' dedi 'böyle bir mesaj koymuş benim masama. Sedat Sertoğlu MOSSAD ajanıdır. Eğer' dedi 'Sedat Sertoğlu MOSSAD ajanı ise hepinizden daha akıllıdır."
Sözün sahibi Sedat Sertoğlu'dur. Sertoğlu, Türkiye'de gazeteci olarak tanıdığımız birisidir. Sertoğlu, vakti zamanında Milliyet gazetesinin Ankara Temsilciliği yapan dayısı İzzet Sedes'in kendisini Abdi İpekçi ile tanıştırması neticesinde gazeteciliğe adımını atmıştır: "Dayım, 'Abdi seni çok sever, bir dene belki seversin gazeteciliği' dedi." Yıl 1966'dır. Sertoğlu, Milliyet'e polis muhabiri olarak girer. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni 1965'te kazanan, üniversitede ikinci yılına başlamaya hazırlanan Sedat Sertoğlu, bir ara Abdi İpekçi tarafından çağrılır: "O zaman gazetelerin imkanları böyle değil. Ne yaparsan saat 14'e kadar yapman lazım. O zamanlar üniversite öğrencileri sabahçı ve öğlenci idi. Ben de sabahçı idim. İpekçi 'Gündüz çalışman lazım. Ya gazete ya üniversite' dedi. Ben gazeteyi tercih ettim." Sedat Sertoğlu aslında ünlü bir gazetecinin oğludur. Hatta ailede dayı İzzet Sedes'in dışında, Sertoğlu'nun anne tarafından büyükbabası Selami İzzet ile amcası Mithat Sertoğlu da gazetecidir.
Tevfik Fikret'le akraba
Baba tarafından ailesinin izini 1514'e kadar sürebilen Sedat Sertoğlu'nun, Konya Selçuklusu olan ve orada kadılık yapan ulaşabildiği büyükbabası padişah tarafından Saraybosna'ya tayin edilir. Eşraftan Boşnak bir hanımla evlilik yaparak orada kalan aile, tarım ve ticaretle uğraşır, askerlik yapar: "Bugün gidin Saraybosna'ya veya o civara mutlaka bir Tafro çıkar karşınıza. Tafro, Türkçe sert demek, soyadım oradan geliyor zaten." Balkanlar'da karışıklık çıkmaya başlayınca, Sedat Sertoğlu'nun da büyükbabası olan Selami Bey eşi Sıdıka Hanım'la beraber çocuklarını da alarak Osmanlı topraklarından Giresun'a yerleşir: "Büyükbabam çok kumarbazmış. Dönümlerce arazisi varmış. Arazi veya mahsulü satıyor ve İstanbul'a gelip kumar oynuyor. Rantiye bir hayat yani." Tafro ailesi göç ettiğinde ailenin en büyük çocuğu, Sedat Sertoğlu'nun da babası olan Murat Bey 8 yaşındadır. Babası erken vefat ettiği ve mülk bırakmadığı için Murat Sertoğlu, Mithat'ın (Sütlüce Sadi Dergahı son Şeyhi Meclis—i Meşayih Reisi Hasırizade Mehmet Ali Efendi'nin torunu Türkolog ve Filolog Beşire Hanım'la evlenir. Beşire Hanım, Gazeteciler Cemiyeti eski Genel Sekreteri, gazeteci Orhan Erinç'in de teyzesidir) yanında Nasfet (Öcal), Mihman (Türesay) ve Mesut (Okan) adındaki üç kız kardeşine de bakmak durumunda kalır: "Babam Türkiye'de gelmiş geçmiş tek gazetecidir. Bundan sonra da geleceği yoktur. Bir gazeteden diğer bir gazeteye geçtiğinde 100 bin okur, onunla beraber gazete değiştirirdi. Tercüman'dan ayrılıp Uzanlar'ın çıkardığı Yeni İstanbul'a geçtiğinde böyle oldu. Bu bir örnek." İstanbul Üniversitesi Matematik Bölümünü bitiren ve yedi dil bilen Murat Sertoğlu, Babıali'de yazdığı kahramanlık tefrikaları ile ün salmıştır: "Yedi tane birden ve günlük yazardı. Hepsini birden yazıp vermezdi. Ve kahvelerde çalışırdı. Kahvelere 'Benim üniversitelerim' derdi. O dönemde kahvelere öğretim üyesi de, iş adamı da gelirdi. Hacca gitti, ilk Kâbe ve hac röportajını yaptı, yer yerinden oynadı." Murat Sertoğlu'nun evi de, kalem erbabının toplandığı bir yer olur o zamanlar.
Murat Sertoğlu, 1944'e gelindiğinde evlenir. Hayatını Türk—Arnavut—Kafkas kökenli Selami İzzet—Nihal Sedes çiftinin kızı Nazan Hanım'la birleştirir. Nazan Hanım'ın babası Selami İzzet Bey, Galatasaray Lisesi'ni bitirmiş, Atos Portos, 80 Günde Devrialem gibi bir çok eseri ilk defa Türkçeye tercüme etmiş, birçok gazetede çalışmış birisidir. 1914—15'te Galasaray forması da giyen Selami İzzet Bey'in evliliğini yaptığı Nihal Hanım ise daha köklü bir aileden gelmektedir: "Mehmet Rauf annemin dayısı, Tevfik Fikret de benim dayımdı. Galiba edebiyat genleri buradan geliyor." Selami İzzet—Nihal Sedes çiftinin Nazan Hanım'dan başka Ayşegül ve Sedat Sertoğlu'nun gazeteci olmasına vesile olan, yukarıda da bahsettiğim İzzet Sedes adında bir de oğlu olur. (20 yıl Avrupa Konseyi Türk Protokol Genel Müdürlüğü yapan, Galatasaray'da bir dönem forma da giyen ve halen Akşam gazetesinde köşe yazıları yazan İzzet Sedes evliliğini ise, hilafetin kaldırılması için iki kez öneri veren TBMM'nin ilk üyelerinden Urfa Milletvekili Şeyh Saffet'in torunu, Fransızca öğretmeni Kadri Yetkin'in de kızı Şima Hanım'la yapar. Şeyhin diğer oğlu Suut Kemal Yetkin'in kızı Gülmen Hanım ise, Mustafa Faik Öztrak'ın oğlu, 12 Mart ve 12 Eylül dönemlerinin devlet bakanlarından İlhan Öztrak'la evlenir. İlhan Öztrak, şimdilerde Hazine Müsteşarı olan Faik Öztrak ile Ali Tigrel'in de eşi olan Gülen Hanım'ın amcasıdır.)
Zaman tünelinde kaybolmadan bugüne doğru yolculuğumuza devam edelim. İşte, 1968 Olayları'nın hemen öncesinde, Abdi İpekçi'nin tercihli teklifi ile üniversite eğitimine nokta koyan Sertoğlu, bu kuşağın gelişmelerine gazeteci olarak tanık olur: "1968'de öğrenciler üniversiteyi işgal etti. Öğrencilerin İstanbul Üniversitesi Rektörü Sıddık Sami Onar'dan istekleri var. Ama ne onlar dışarıya çıkabiliyor ne de rektör üniversiteye geliyordu. Öğrenciler de içeriye Milliyet'ten beni, Cumhuriyet'ten de Şükran'ı (Ketenci) alıyordu sadece. Ben de öğrencilerden birini Milliyet'in minibüsüne saklayarak rektörün Harbiye'deki evine götürdüm."
Böylece öğrencilerin isteklerini rektöre ulaştırdığı an fotoğraflanır, haber Milliyet'te birinci sayfadan çıkar. Aktif bir kişi olan Sertoğlu, Milliyet'te işçi temsilcisi olduğu sırada grev kararı bile aldırmıştır: "Tarihinde ilk defa oldu, Milliyet'in kapısına asıldı." Fakat onun olmadığı bir anda sendikacılar gazete yetkilileri ile anlaşınca o da istifa eder.
'Şu an Washington büyükelçisi idim'
Milliyet'ten iki bin 500 lira alan Sertoğlu, polis muhabirliği bugünkü kadar önem arz etmediğinden olacak, alan değiştirmek ister. Aslında onun gönlünde, o zamanlar liseyi bitirmeden yapılan üniversite sınavlarında kazandığı, fakat o yıl hocası tarafından sınıfta bırakıldığı için giremediği Mülkiye ile ilgili dış haberler servisi yatmaktadır: "Ben şu an büyükelçi idim, belki de Dışişleri müsteşarı idim. Belki Türkiye'nin Washington Büyükelçisi olabilecektim." Sertoğlu'nun Mülkiyeli olamamasının sebebi, Hababam Sınıfı'nı aratmayacak bir öğrencilik geçirmesidir.
Murat—Nazan Sertoğlu çiftinin 1945'te doğan ilk çocuğu (diğeri 1946'da dünyaya gelen Vedat'tır. Vedat Sertoğlu, Siyasal Bilgiler'i bitirip Dışişleri Bakanlığı sınavına girer ama 'sakıncalı' bulunduğu için Hariciyeci olamaz. Şimdi iş adamıdır.) olan Sedat, Moda İlkokulu'nda başlayacağı öğrencilik hayatı boyunca hep yaramaz bir öğrenci portresi çizer. Zamanın Türkiyesi'nin tüm sıkıntılarını sonuna kadar hisseden bir çocukluk geçiren Sertoğlu, orta eğitimi için Eskişehir Maarif Koleji'ne gönderilir. Burada dört yıl yatılı okuduktan sonra Kadıköy Maarif Koleji'ne gelir: "Çok tuhaf bir sınıftık. 19 kişi vardı sınıfta ve sadece iki kişi mezun oldu. Sebep, yaramazlık. Hababam Sınıfı'nda gördüklerinizin bin mislini yapıyorduk. Okulda yangın çıkardık, su bastırdık. Hababam Sınıfı'ndaki sobanın içine saklanıp kopya çekmeyi biz o zaman yapmıştık mesela. Fizik öğretmenimle aram hiç iyi değildi." Sınıfı geçmesi için öğretmenler kurulu kararı gerekmektedir: "Gittik okul müdürüne. Cengiz diye bir arkadaşım daha vardı. 'Cengiz'i geçireceğim ama seni geçirmeyeceğim' dedi. Ve ben, Mülkiye'ye gidemedim." Yaramazlığın bedelini çok ağır öder Sertoğlu.
Sedat Sertoğlu, lise yıllarında iyi bir de futbolcudur. O zaman okul maçları çarşamba günleri Fenerbahçe Stadı'nda oynandığından meşhur Gündüz Kılıç, ondaki futbolcu yeteneğini fark eder. "Gündüz Kılıç 'Şaheser' dedi 'bu çocuk, iki sene sonra Avrupa'ya gider." Gündüz Kılıç onu Galatasaray'ın antremanına bile götürür: "O zaman sahası olmadığı için Galatasaray, antrenmanlarını lisenin bahçesinde yapardı. Ben orada Metin, İsfendiyar, Turgay Şeren ile bayağı antrenmana çıktım." Ama onun futbolcu olabilmesi için bir şart vardır: "Kılıç, 'Yalnız' dedi 'okulu bırakacak." Ardından Fenerbahçe'den Küçük Esat gelir Sedat Sertoğlu'nu istemeye. Aile işin içinde okulu bırakmak olduğu için tekliflere 'hayır' cevabını verir.
— Evde kaldınız yani.
"Evde kaldım. Çok da iyi futbolcu olabilirdim."
— Pişmanlık duyuyor musunuz?
"Yok ama şimdi olsa idi kesin futbolcu olurdum."
Futbolcu da olamayan Sertoğlu, 1965'te liseden mezun olduğunda bu sefer Mülkiye değil İstanbul Hukuk Fakültesi'ni kazanabilecek puanı tutturmuştur. Gönlünde yatan 'hariciye ve futbolculuğu' gerçekleştiremeyen Sertoğlu, gazetecilikte istediğini yapmanın peşindedir: "Sıkılmıştım polis muhabirliğinden. Milliyet'ten 2 bin 500 lira alıyordum. Tercüman gazetesi 7 bin 500 lira teklif etti. Tamam dedim. Çok acayip bir para. 2 bin 500 lira, zaten harca harca bitmezdi."
1974'te Tercüman, kuzeni Oktay Verel idaresinde çıkmaktadır. Verel'in bırakmasından sonra Güneri Civaoğlu gelir göreve. Ve Civaoğlu, ona Brüksel Temsilciliği'ni teklif eder. 12 Eylül'ün olduğu 1980'in başına kadar orada kalır: "O görev çok şey kazandırdı bana ama kabus oldu orası. Çünkü Türkiye'nin parası bitti. Parası bitince maaşları ödeyemedi Türkiye. Parayı bugünkü gibi kolay transfer edemiyordunuz."
Ve 12 Eylül..: "Kara Kuvvetleri Komutanı Nurettin Paşa'nın oğlu Oktay Ersin benim çocukluk arkadaşımdı, liseden. Hemen onu aradım... Ha, ihtilal oldu, beni eşim uyandırdı. Kemal Ilıcak ve Güneri Civaoğlu'nu aradım..." Sertoğlu, darbeden sonra 1982'nin sonunda da Haldun Simavi'nin sahibi olduğu Günaydın'a transfer olur. Sabah'ı çıkaracak o kadro da buradadır. Zafer Mutlu, Selahattin Duman, Mazlum Göknel, Ahmet Vardar. Sabah çıkmaya başladıktan 8 ay sonra o da Sabah'çı olur: "Büyük emek verdik Sabah'a. Benim çocuklarım Sülay ile Sinan'ın (Sertoğlu, evliliğini, Besler Mama Fabrikaları'nın kurucusu yine Boşnak kökenli Şükrü—Birgül Besler çiftinin kızı Ayşem Hanım'la yapar) Amerika'da okumaları bu müessese, Dinç Bilgin, Zafer Mutlu sayesinde oldu. Oğlumda alerjik astım vardı. Astım krizi geçirdiğinde Dinç Bilgin, hemen onu İngiltere'ye kendi doktoruna gönderdi. Bunları hayatta unutamam. Bütün Sabah gazetesi çalışanları ve aileleri sigortalı idi, biliyor musunuz? Dinç Bey cebinden öderdi sigortaları. Herkesin çocuğunun okumasına yardım etti. Haldun Simavi de onu yapardı. Çocukları kolejleri kazananların okul—kitap masraflarını o öderdi. Sabah'ı gazetecilik yaparak Sabah haline getirdik. Ama ondan sonra öyle bir döneme geldik ki... Sabah'ın gerçek hikayesini yazacağım ama daha erken."