|
boxcigar
|
 |
« : Ağustos 11, 2007, 11:51:48 ÖÖ » |
|
ULUSLARARASI SAĞLIK KURULUŞLARI
Doç. Dr. Haydar SUR
GİRİŞ
Sağlık alanındauluslararası işbirliği yapma ihtiyacı ilk kez 19.yüzyılın başındaAvrupa kıtasındaki kolera salgınları nedeniyle ortaya çıkmıştır.
Paris'te23 Temmuz 1851'de yapılan I. Uluslararası Sağlık Konferansına 12 ülkekatılmış, toplantılar sonunda 137 maddelik bir Uluslararası SağlıkYönetmeliği yayımlanmıştır.
Ondokuzuncu yüzyıl sonuna kadartoplam 12 kez düzenlenen bu konferansların üçüncüsü 1866'da İstanbul'dayapılmıştır. Bu konferanslarda üzerinde durulan başlıca konular,Avrupa'yı kolera, veba gibi bulaşıcı hastalıklara karşı korumak ve buhastalıklar yüzünden ticaret ve ulaşmda görülen engelleri ortadankaldırmaktır.
Daha sonra 1902 yılında, Washington'da TümAmerika Sağlık Örgütü (Pan American Health Organization - PAHO)kurulmuştur. Bu kuruluş, 1949'da Dünya Sağlık Örgütü ile birleşmiştir.Bu örgütün de başlıca amacı, ticaret sırasında bulaşıcı hastalıklarınülkeler arasında yayılımına karşı önlemler almaktır.
1907yılında Roma'da 9'u Avrupalı, 12 üyenin girişimi ile merkezi Paris’teolan Uluslararası Halk Sağlığı Bürosu kurulmuştur. Bu kuruluşlarınyanısıra Bölgesel faaliyet gösteren bazı kuruluşlar da bulunmaktadır.Bunların arasında kayda değer olanlar, 1839 yılında padişahın onayı ilekurulan İstanbul Üst Sağlık Konseyi(Council Superiur de Sante deConstantinople), Tanca Sağlık Konseyi (1840), İskenderiye SağlıkKonseyi (1843) ile Tahran Sağlık Konseyi'dir (1864).
Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ):
İkinciDünya Savaşının bitiminde 1945 yılında San Francisco'da toplananBirleşmiş Milletler konferansında, Birleşmiş Milletler Örgütü’nünkuruluşu tartışılırken Çin ve Brezilya delegelerince uluslararası birsağlık örgütü kurulması önerilmiştir. 16 Haziran 1946'da New York'tatoplanan Birleşmiş Milletlere üye temsilciler (51 ülke), FAO, ILO,UNESCO, OIHP, PAHO, Kızılhaç Örgütü, Dünya İşçi Sendikaları Federasyonuve Rockfeller Vakfı gözlemcilerinin çabaları ile Dünya Sağlık ÖrgütüAnayasası oluşturulmuştur.
Hazırlıklar 7 Nisan 1948'detamamlanmış ve ilk genel kurul 24 Haziran 1948'de 53 ülkenin katılımıile Cenevre’de toplanmıştır. İlk genel müdür olarak Kanada'lı Dr.BrockCHISHOLM seçilmiş, genel merkez olarak Cenevre uygun bulunmuştur. Dahasonra örgüte bağlı olarak Doğu Akdeniz, Batı Pasifik, Güneydoğu Asya,Afrika, Amerika ve Avrupa Bölge ofisleri oluşturulmuştur.
DSÖ'nün Anayasasının girişinde şu ifadeler yer almaktadır:
"BirleşmişMilletler Beyannamesine uygun olarak bu Anayasaya bağlı olan devletler,tüm milletin mutluluğu, ahenkli ilişkileri ve emniyeti için aşağıdakiilkelerin temel olduğunu ifade ederler:
-Sağlık, sadece hastalık ya da sakatlığın olmayışı değil, bedensel, ruhsal ve sosyal yönden tam iyi olma halidir.
-Erişilebileceken yüksek düzeyde sağlıktan istifade etmek, ırk, din, politik inanç,ekonomik ve sosyal koşullar gözetmeksizin her insanın temel haklarındanbiridir.
-Tüm milletlerin sağlığı barış ve güvenliğe ulaşmakiçin temel öge olup, bireyler ve devletler arasındaki tam işbirliğinebağlıdır.
-Herhangi bir devletin sağlığın gelişimi ve korunması yönünden elde ettiği başarı herkes için değerlidir.
-Değişikülkelerde sağlığın gelişmesi ve hastalıkların, özellikle bulaşıcıhastalıkların kontrolünde görülen eşitsizlik ortak bir tehlikedir.
-Çocuklarınsağlıklı olarak gelişmesi temel bir önem taşır, her gün değişen birçevre ile uyumlu yaşama yeteneği bu gelişim için gereklidir.
-Sağlığa tam anlamıyla ulaşmak için tıp, psikoloji ve ilgili bilgi imkanlarının tüm milletlere ulaştırılması gereklidir.
-Halk sağlığı düzeyinin geliştirilmesi için halkın bu konuda aydınlatılması ve aktif işbirliğinin sağlanması büyük önem taşır.
-Hükümetlerkendi halklarının sağlığından sorumludur ve bunu korumak geliştirmekiçin yeterli sağlık ve sosyal önlemleri alırlar ."
Dünya Sağlık Örgütü’nün üç organı vardır:
-Dünya Sağlık Örgütü Asamblesi (Genel Kurul)
-Yönetim Kurulu
-Sekreterya (Genel Merkez, Bölge Ofisleri ve Ülke Temsilcilikleri)
Dünya Sağlık Asamblesi (Genel Kurul):
Üye devletlerin temsilcilerinden oluşan asamble, yılda bir kez Mayıs ayında İsviçre'nin Cenevre kentinde toplanır.
En yetkili organ olan asamblenin başlıca görevleri şunlardır:
-Örgütün politikasını saptamak,
-Yönetim Kuruluna üye verecek ülkeleri seçmek,
-Genel Müdürü seçmek,
-Örgütün mali politikasını denetlemek,
-Bütçeyi gözden geçirip onaylamak,
-Örgütün çalışması için gerekli olabilecek komisyonları kurmak.
Asamble, örgüt adına sağlık alanında sözleşmeler ve anlaşmalar yapabilir, uluslararası standartlar ve kurallar belirleyebilir.
Yönetim Kurulu:
GenelKurulca üç yıl için seçilen 30 üye ülke temsilcisinden oluşur. Her yılbunların üçte biri yenilenir. Süresi dolan üye yeniden seçilebilir.Kurul yılda en az iki kez toplanır.
Yönetim Kurulunun başlıca görevleri şunlardır:
- Asamblenin yürütme organı olarak alınan kararların yerine getirilmesini sağlamak,
- Asamblenin gündemini saptamak ve yıllık çalışma planı sunmak, uygun gördüğü konularda öneride bulunmak,
-Acil önlem gerektiren durumlarda örgütün görev ve mali imkan sınırları dahilinde hareket etmek,
-Asamble tarafından kendisine verilen her türlü görevi yapmak,
-Genel müdürün önerisi üzerine gerek duyulan çeşitli komisyonları kurmak.
Sekreterya:
SekreteryaGenel Müdürün başkanlığında, örgütün gerekli gördüğü teknik ve idaripersonelden oluşur. Genel Müdür, Asamblenin, Yönetim Kurulunun, Örgütüntüm komisyon ve komitelerinin, örgüt tarafından hazırlanankonferansların doğal sekreteridir. Bu yetkilerini vekalet yoluylabaşkalarına devredebilir.
Sekreterya personeli, asambletarafından kabul edilen personel tüzüğüne uygun olarak, Genel Müdürtarafından atanır. Atama sırasında dikkat edilen başlıca noktalar,personel etkinliğinin, dürüstlüğünün ve uluslararası karakterinin enüst düzeyde olmasını ve olabildiğince geniş bir coğrafi alandan seçimyapılmasını sağlamaktır.
Konferanslar:
Asambleveya yönetim kurulu, örgütün yetkisi içinde herhangi bir konu hakkındayerel, genel, teknik veya özel konferanslar düzenleyebilir, bu tipkonferanslarda uluslararası örgütlerin, hükümet ya da hükümet dışıkuruluşların temsil edilmesini sağlayabilir.
Bölgesel Düzenlemeler:
Birbölgesel örgütün kurulacağı coğrafi alanlar asamble tarafındanbelirlenir, üye ülkelerin çoğunluğunun isteği ile bölge örgütlerikurulur, herhangi bir bölgede birden fazla örgüt olamaz. Bölgeörgütleri DSÖ'nün ayrılmaz birer parçası olup, bir Bölge Komitesi ileBölge Ofisinden oluşur.
Bölge Komiteleri, o bölgedeki üye ülketemsilcileri ile ortak üyelerin temsilcilerinden oluşur. BölgeKomiteleri kendi iç tüzüklerini hazırlar, kabul eder ve buna uygunçalışırlar.
Başlıca görevleri şunlardır:
-Bölge Ofisinin çalışmalarını denetlemek,
-Bölgesel sorunlarla ilgili öneriler geliştirmek,
-Teknik konferanslar düzenlemek, örgütün amacına uygun çalışmalar yapılmasını sağlamak için Bölge Ofisine yol göstermek,
-Gerektiğinde diğer uluslararası kuruluşların bölge komiteleri ile işbirliği yapmak,
BölgeOfisi, DSÖ'nün genel müdürünün yönetiminde, bölge komitesinin idariorganıdır. Bölge dahilinde, asamble ve yönetim kurulu kararlarınınuygulanması, Bölge Ofisinin görevidir. Bölge Ofisinin personeli GenelMüdür ve Bölge Müdürünün ortak kararı ile atanır. Bölge Ofisine bağlıolarak bir ya da birkaç ülkeyi kapsayan ülke, alan temsilcileriatanabilir.
Dünya Sağlık Örgütünün Cenevre'deki Merkezi dışında 6 Bölgesi bulunmaktadır.
Bunlar:
1. Avrupa Bölge Ofisi (EURO - Regional Office for Europe)
Bölgenin çalışma merkezi, Danimarka’nın Kopenhag kentindedir. Bu bölgeye kayıtlı ülkeler şunlardır:
-Arnavutluk -Hollanda -Tacikistan
-Estonya -Makedonya -Moldavya
-Bosna Hersek -Hırvatistan -Türkmenistan
-Gürcistan -Ermenistan -Azerbaycan
-Sırbistan -Özbekistan -İzlanda
-Avusturya -Lüksemburg -İngiltere
-Almanya -Macaristan -Kırgızistan
-Belçika -Malta -Kazakistan
-Bulgaristan -Monako -Türkiye
-Beyaz Rusya -Norveç -Slovakya
-Çek Cumhuriyeti -Romanya -Rusya
-Danimarka -Polonya
-Fransa -Portekiz
-Finlandiya -Letonya
-İsrail -Litvanya
-İtalya -Yunanistan
-İrlanda -Ukrayna
-İspanya -Slovenya
-İsveç
2.Doğu Akdeniz Bölge Ofisi (EMRO - Regional Office for Eastern Mediterranean)
Bölgenin çalışma merkezi Mısır’ın İskenderiye kentindedir. Bu bölgeye kayıtlı ülkeler şu şekildedir:
-Afganistan -Ürdün
-Bahreyn -Kuveyt
-Kıbrıs -Lübnan
-Cibuti -Libya
-Mısır -Fas
-İran -Umman
-Irak -Pakistan
-Yemen -Katar
-Suudi Arabistan -Somali
-Sudan -Suriye
-Tunus -Birleşik Arap Emirlikleri
3. Afrika Bölge Ofisi (AFRO - Regional Office for Africa)
Çalışma merkezi Kongo'nun Brazzaville kentinde bulunan bölge ofisine bağlı ülkeler şunlardır:
-Cezayir -Gabon
-Angola -Gambiya
-Benin -Gana
-Botswana -Gine
-Burkine Faso -Gine Bissau
-Burundi -Kenya
-Kameron -Lesotho
-Capo Verde -Liberya
-Çad -Malavi
-Comoros -Mali
-Kongo -Moritanya
-Cote d’ İvoire -Mauritus
-Ekvator Ginesi -Mozambik
-Etyopya -Namibya
-Madagaskar -Nijer
-Nijerya -Senegal
-Sierra Leona -Seyşel Adaları
-Güney Afrika -Sao Tome ve Principe
-Swaziland -Uganda
-Togo -Zaire
-Zambiya -Zimbabwe
-Birleşik Tanzanya Cum.-Orta Afrika Cumhuriyeti
4. Amerikalar Bölge Ofisi (AMRO - Regional Office for the Americas)
Çalışma merkezi ABD'nin Washington kentinde olan bu bölgeye kayıtlı ülkeler şunlardır:
-ABD -Antinoua ve Barbuda
-Arjantin -Dominik Cumhuriyeti
-Bahama Adaları -Ekvador
-Barbados -Saint Kitts ve Nevis
-Belize -Saint Vincent ve Grenadines
-Bolivya -Trinidad ve Tobago
-Brezilya -El Salvador
-Kanada -Grenada
-Şili -Guatemala
-Kolombiya -Guyana
-Kosta Rika -Honduras
-Küba -Jamaica
-Meksika -Nikaragua
-Dominica -Paraguay
-Peru -Saint Lucia
5. Güney-Doğu Asya Bölge Ofisi (SEARO - Regional Oofice for South-East Asia)
Çalışma merkezi Hindistan’ın Yeni Delhi kentinde bulunan bu bölge ofisine bağlı olan ülkeler şunlardır:
-Bangladeş -Endonezya
-Bhutan -Maldiv Adaları
-Hindistan -Kore Demokratik Halk Cumhuriyeti
-Moğolistan -Nepal
-Myanmar -Sri Lanka
-Tayland
6. Batı Pasifik Bölge Ofisi (WPRO -Regional Office for the Western Pacific)
Çalışma merkezi Filipinler'in Manila kentinde bulunan bu ofise bağlı ülkeler şunlardır:
-Avusturalya -Fiji
-Kamboçya -Japonya
-Çin -Malezya
-Cook Adaları -Solomon Adaları
-Filipinler -Marshall Adaları
-Singapur -Papua Yeni Gine
-Samoa -Brunei Darussalam
-Kiribati -Mikronezya Federatif Devletleri
-Tonga -Laos Demokratik Halk Cumhuriyeti
-Viet Nam -Vanuatu
-Yeni Zelanda -Tokeleau
-Kore Cumhuriyeti
Dünya Sağlık Örgütü’nün kuruluş yasasında yer alan başlıca görevleri şunlardır:
1. Uluslararası sağlık çalışmalarında yönetici ve koordine edici rol oynamak,
2.Birleşmiş Milletler, sağlık alanında uzman kuruluşlar, meslekörgütleri, hükümetlere bağlı sağlık kuruluşları ve benzeri kuruluşlarlaişbirliği sağlamak,
3. Talep edildiği takdirde hükümetlerin sağlık hizmetlerini geliştirmesine yardımcı olmak,
4. Talep halinde hükümetlere teknik veya acil yardım sağlamak,
5. İşgal altında, sığınmacı gibi özel gruplara, Birleşmiş Milletler’in isteği ile sağlık hizmetleri sunmak,
6. Epidemiyolojik ve istatistiki veri, bilgi toplamak, bu amaçla düzenleme yapmak,
7. Epidemik ve endemik hastalıkların ortadan kaldırılması ya da kontrolü için gereken çalışmaları yönlendirmek, teşvik etmek,
8. Kazalardan, afetlerden doğan hasarları azaltmak için ilgili uzman kuruluşlarla işbirliği yapmak,
9.Beslenme, barınma, boş zamanları değerlendirme, sağlığın korunarakgeliştirilmesi, iş ortamının sağlık koşulları, çevre sağlığı gibikonularda uzman kuruluşlarla işbirliği yapmak,
10. Sağlık alanında faaliyet gösteren bilimsel ve mesleki kuruluşlar arasında işbirliğini geliştirmek,
11. Uluslararası sağlık konularında anlaşmalar, sözleşmeler, düzenlemeler yapmak, önerilerde bulunmak,
12. Ana-çocuk sağlığı düzeyini geliştirmek, bunların sürekli değişen çevre koşulları ile uyumlu yaşama olanağını araştırmak,
13. Ruh sağlığı alanında insan ilişkilerini düzenleyici çalışmalar yürütmek,
14. Sağlık alanında araştırmalar yapılmasına destek olmak, yol göstermek,
15. Tıp ve sağlıkla ilgili diğer mesleklere ilişkin eğitim-öğretim standartlarını geliştirmek,
16.Kamu sağlığı, hastane hizmetleri ve sosyal güvenliği de kapsayacakşekilde, koruyucu ve tedavi edici hizmetlere ilişkin yönetsel, sosyalve teknik konuları incelemek,
17. Sağlık konularına ilişkin bilgi, danışmanlık ve benzeri yardımları sağlamak,
18. Tüm ülkelerde kamuoyunu sağlık konusunda bilinçlendirmek,
19.Hastalıkların, ölüm nedenlerinin ve sağlıkla ilgili yöntemlerinuluslararası sınıflamasını yapmak, değişen duruma göre yenidendüzenlemek,
20. Tanı yöntemlerini olabildiğince standart hale getirmek,
21.Besinler, biyolojik maddeler, farmasötik ürünlere ilişkin uluslararasınormlar geliştirmek, bunların kabul görmesini sağlamak,
22. Örgütün amaçlarına ulaşması için gereken önlemleri almak.
Dünya Sağlık Örgütü’nün Parasal Kaynakları ve İmkanları:
DSÖbütçesi çeşitli kaynaklardan gelen paralardan oluşur. Bu kaynaklarınyaklaşık %50'si üye ülkelerin ödedikleri aidatlardır. Bu aidatlar üyeülkenin nüfusu, ekonomik durumu gibi çeşitli özelliklerini içeren birindekse göre belirlenir ve ödedikleri oran her yıl genel kurulcayeniden düzenlenir. Ödemeler ABD doları ya da İsviçre Frangı ileyapılır. Hiçbir ülke, toplam bütçenin %33'ünden fazlasını veremez.
Aidatlardanoluşan bu düzenli bütçenin yanısıra fonlardan oluşan büyük bir bütçedaha vardır. Özel kuruluşlar, vakıflar, yardım kuruluşları, gönüllükuruluşların yanısıra Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı (UNDP),Birleşmiş Milletler Çevre Programı (UNEP), Birleşmiş Milletler NüfusFaaliyetleri Fonu (UNFPA) ve UNICEF gibi kurum ve kuruluşlar kendi ilgialanlarına giren konularda DSÖ'ne katkıda bulunmaktadırlar.
Birleşmiş Milletler Çocuklara Yardım Fonu (UNICEF)
UNICEF,11 Aralık 1946'da Birleşmiş Milletler Genel Kurulu'nun 57 sayılı kararıile "United Nations International Children's Emergency Fund" adıylakurulmuş, daha sonra 1953 yılında adı UNICEF olarak değiştirilmiştir.
Kuruluşamacı İkinci Dünya Savaşı’nın yaptığı yıkımları düzeltmek amacıylaçocuklara yönelik yiyecek ve diğer yardımları yapmaktır. 1950'liyıllarda bu amacın kapsamı genişletilmiş ve dünyada yardıma muhtaçmilyonlarca çocuk için daha uzun vadeli hedeflerin oluşturulmasıgündeme gelmiş, çocuklara yapılacak yardımların, tek tek ülkelertarafından izlenen kalkınma planlarına ve programlarına uyumlu halegelmesi durumunda daha yararlı olacağı yolunda bir politika izlenmeyebaşlanmıştır.
Bu amaç ve faaliyet kapsamı 1960'lı yıllardadaha da genişleyerek, öğretmen eğitimi, ilkokullar için eğitimmateryali ve donanımların geliştirilmesi, eğitim programlarının yenidendüzenlenmesi, ana-çocuk sağlığı, aile planlaması, büyük kentlerde temiziçme suyu sağlanması, çevre sorunları gibi konuları da içine almayabaşlamıştır.
1970'li yıllarda uluslararası ekonomik durumnedeniyle, UNICEF halkın kendisinin doğrudan girdi sağlayabileceğiprojeleri ön plana çıkarmaya başlamıştır. 1978 yılında DSÖ ile birliktedüzenlenen Alma-Ata Konferansında Temel Sağlık Hizmetleri kavramınıngeliştirilmesini sağlamıştır. 1979 yılında gerçekleştirdiği"Uluslararası Çocuk Yılı" etkinlikleri ile tüm dünya kamuoyunundikkatinin çocuk sorunlarına çekilmesini sağlamıştır. UNICEF, beslenme,yaygın hastalıklar, bağışıklama, göçmen ve işçi çocuklarınkarşılaştıkları sorunlar, sokak çocukları, savaş kurbanı çocuklar, okulöncesi eğitim ve özürlü çocuklar gibi konularda ulusal düzeydedeğerlendirmeler yapacak özel komisyonlar oluşturarak çalışmaktadır.
1980'liyıllarda anne sütünü teşvik amacıyla geniş kapsamlı faaliyetler yürütenUNICEF, gene bu yıllarda, birinci yaş içindeki tüm dünya çocuklarının%80'inin tam aşılı hale gelmesini hedeflemiş ve 1990 yılında bu hedefigerçekleştirmiştir. 1989-1990 yıllarında UNICEF'in üç önemli faaliyetidikkati çekmektedir. Birincisi, "Çocuk Haklarına İlişkin Sözleşme"nin1989 yılında BM genel kurulu tarafından kabul edilmesidir. İkincisi,Mart 1990'da Tayland'da toplanan "Dünya Eğitim Konferansı"dır. Bukonferansta "herkes için eğitim" sloganı ile ilkokul eğitimi, yetişkineğitimi konularında hedefler belirlenmiştir. Üçüncü önemli faaliyet iseEylül 1990'da tüm dünya liderlerini "Çocuklar İçin Dünya Zirvesi"ndebuluşturmasıdır.
UNICEF'in Organları
Genel Direktör
Birleşmiş Milletler genel sekreteri tarafından genel kurula danışılarak atanır.
Yönetim Kurulu
Üyeülke temsilcilerinden üç yıllık süre için seçilen, 9'u Afrika, 9'uAsya, 4'ü Avrupa, 6'sı Latin Amerika, 12'si diğer devletlerden, 1'i isebu beş grup devletin birisinden dönüşümlü olarak seçilen 41 kişidenoluşur. Kurulca seçilen üyelerden "Bütçe Yönetim Komitesi" ve "ProgramKomitesi" oluşturulur. Bunların dışında "Ulusal Komiteler", UNICEF/WHOOrtak Komitesi, UNICEF/FAO Ortak Komitesi gibi çeşitli komiteler debulunur.
UNICEF’in merkezi ABD'nin New York kentindedir. Bumerkezle bağlantılı olarak dünyanın çeşitli bölgelerinde "BölgeOfisleri" vardır.
Bölge Ofisleri:
1. Cenevre Ofisi
2. Doğu ve Güney Afrika Bölge Ofisi : Kenya'nın Nairobi kentinde,
3. Batı ve Orta Afrika Bölge Ofisi : Cote d'İvoire'nin Abidjon kentinde,
4.Orta, Güney Amerika ve Karayibler Bölge Ofisi: Kolombiya'nın Santa Fe de Bogota yöresinde,
5. Doğu Asya ve Pasifik Bölge Ofisi : Tayland'ın Bangkok kentinde,
6. Ortadoğu ve Kuzey Afrika Bölge Ofisi: Ürdün'ün Amman kentinde,
7. Güney Asya Bölge Ofisi: Nepal'in Katmandu kentinde,
8. Avusturalya ve Yeni Zelanda Bölge Ofisi: Avusturalya'nın Sidney kentinde,
9. Japonya Bölge Ofisi: Japonya'nın Tokyo kentinde.
UNICEF için 115 farklı ülkede yaklaşık 7000 kişi çalışmaktadır.
UNICEF'in Parasal Kaynakları ve İmkanları:
UNICEF'ingelirleri, 138 ülkeden gelen bağışlar ile özel kaynaklardan gelen bağışve yardımlardan oluşmaktadır. Tüm gelirin %68'i hükümetkuruluşlarından, %32'si hükümet dışı kaynaklardan (tebrik kartları,oyuncaklar, kitaplar, bağışlar, vb) gelmektedir.
Harcamaları:
-Yıllık bütçenin yaklaşık %30'u çocuk sağlığı ve beslenmesi ile ilgili programlara,
-%10'u su ve sanitasyon alanındaki iyileşme çalışmalarına,
-%9'u eğitim faaliyetlerine,
-%7'si aile, çocuk ve kadına yönelik, aile ve yerel toplum hizmetlerine,
-%16'sı planlama ve proje desteğine,
-%28'i ise olağanüstü durum yardımlarına gitmektedir.
UNICEF'in yürüttüğü başlıca programlar şunlardır:
1. Çocuk Sağlığı
-Temel Sağlık Hizmetleri
-Bağışıklama
-Akut Solunum Yolu Enfeksiyonlarının kontrolü
-İshalli Hastalıkların kontrolü
-AIDS ve Çocuklar
2. Beslenme
-Mikrobesleyiciler (İyod, A Vitamini, Demir)
-Anne sütü, emzirme
3. Güvenli Annelik ve Aile Planlaması
-Aile Planlaması
-Kadınların statüsü
-Anne sütü
-İletişim
-Güvenli annelik
-Temel eğitim ve okur-yazarlık
4. Zor Koşullardaki Çocuklar
-Sokak Çocukları ve Çalışan Çocuklar
-İstismar ve ihmal
-Askeri savaşlardaki çocuklar
-Çocukluktaki sakatlıklar
5. Su ve Çevrenin Sağlıklı Hale Getirilmesi
6. Kente Yönelik Hizmetler
7. Eğitim
8. Gelişmede Kadın
UNICEF programlarını yürütürken hükümetlerle çalışır. Ancak bazı kişi ve kuruluşlarla da işbirliği yapabilmektedir.
Programlarınetkin bir biçimde yürütülmesi amacıyla 34 ülkede UNICEF UlusalKomiteleri kurulmuştur. Bu komiteler en genel anlamda, kamuoyununUNICEF etkinliklerine katılımını sağlamayı, örgüt ile halk arasındakiiletişimi geliştirmeyi amaçlamaktadır. Pek çok ülkede bu komiteleryardım toplama işlevini de yerine getirmektedir.
KAYNAKLAR
.The first ten years of the World Health Organization. WHO, Geneva, 1958, s.8-17.
.WHO Chronicle. Vol.31, No.12, Geneva, 1977, s.479.
.Basic documents, 27th ed., WHO, Geneva, 1977, s.1.
|
