Sonbaharım

[no_fear_06]

SONBAHARIM

Hayattan dersimi ben erken aldım,
Her günüm çileyle örüldü benim.
Yar iken cihanda yarensiz kaldım,
Sırtımdan bin defa vuruldu benim.

Gurbet yollarıma ıstırap serdi,
Sevdiğimi aldı bin azap verdi,
Alnıma silinmez çizgiler serdi,
Kaderim hasrete sürüldü benim.

Derdime bir deva aradım durdum,
Kim bilir, kaç bilge tabibe sordum,
Nice düşmanları deviren ordum
Dost diye yılana sarıldı benim.

Şu viran hanede yapyalnız kaldım,
Sılamı düşündüm, maziye daldım,
Bazı gerçek oldum, bazı masaldım
Aklım düşünmekten yoruldu benim.

Karanlık odama bir nur bekledim,
Ümidime her gün ümit ekledim,
Seneler koşarken ben emekledim
Gözlerim yollara darıldı benim.

Bilmem ki bitti mi şu kısa ömrüm,
Acaba yarını ben görür müyüm?
Semaya sığmayan divane gönlüm
Bir kurşunla yere serildi benim.

Boz bulanık seldim, şimdi duruldum
Duraksız koşardım, artık yoruldum
Tarttım da kendimi zararda buldum,
Bedenim çarmıha gerildi benim.

Ben ne söylesem de artık yararsız,
Gelmiş sonbaharım birden, apansız
Eser rüzgar bugün garip, kararsız
Ölmeden hesabım görüldü benim.

SEDAT BÜYÜK