Hayatla röportaj yaptığımı gördüm rüyamda.
'Benimle röportaj mı yapmak istiyorsun?' diye sordu Hayat.
'Zamanın var mı?' diye sordum.
Gülümsedi.
'Benim zamanım Sonsuzluk' dedi Hayat. 'Ne sorular var yüreğinde?'
'İnsanlarla ilgili en çok neye şaşıyorsun?' diye sordum.
Hayat yanıt verdi.
'Çocukluktansıkılıp büyümek için acele ediyorlar, sonra yine çocuk olmanın özleminiduyuyorlar. Para kazanmak için sağlıklarını kaybediyorlar, sonrasağlıklarını kazanmak için paralarını kaybediyorlar. Gelecekle ilgiliendişelenmekten şimdiyi unutuyorlar. Sonra da ne şimdiyi ne geleceğiyaşayabiliyorlar. Deneyim iyi bir öğretmendir diyorlar ama deneyiminfaturasını ödemek istemiyorlar. Hayatlarını kazanmak için eğitimalıyorlar ama yaşam ustası olmayı bilmiyorlar. Bu nedenle de, hiçölmeyecekmiş gibi yaşıyorlar, hiç yaşamamış gibi ölüyorlar.'
Hayat elimi tuttu. Bir süre sessiz kaldık.Derin bir nefes aldım. Ona, insanların neleri öğrenmelerini istediğini sordum.
Hayat yanıtladı.
'Hiç kimseyi seni sevmeye zorlayamayacağını, yapabileceğin tek şeyin seni sevmelerine izin vermelerini isterdim. Affetmenin affederek öğrenilebileceğiniöğrenmelerini isterdim. Başkalarıyla kendilerini kıyaslamamayıöğrenmelerini isterdim. İki insanın aynı şeye bakıp farklı şeylerigörebileceğini öğrenmelerini isterdim.'
'Zengin insanın en çokşeye sahip olan değil, en az şeye ihtiyaç duyan insan olduğunuöğrenmelerini isterdim. Bir sevecen yüreği derinden yaralamanın biranda olduğunu; ama iyileştirmenin çok uzun sürdüğünü öğrenmeleriniisterdim. Seni seven insanların duygularınmı nasıl ifadeedebileceklerini bilmedikleri için seni sevmediklerini sanmak yerineonların sevgisini hissetmeyi öğrenmelerini isterdim.'
Hayat derin bir nefes verdi. Hayatın nefesi kelimelere dönüştü.
'Söylediklerimi yüreğine kaydet' dedi. Söylediği cümleyi yüreğime kaydettim.
'Başkalarını affetmek yeterli değil, kendini de affetmeyi öğren'.
Yüreğim kuş gibi hafiflemişti.
'Son bir soru daha, Hayat' dedim. 'Benden ne istiyorsun?'
Bütün odayı beyaz bir ışık kapladı... ve Hayat yanıtladı.
'Seninkendin olmanı istiyorum, yoksa başkası olurdun. Sana bugün ihtiyacımolduğunu bil, yoksa bugün benimle olmazdın. Kendi eşsizliğini vebiricikliğini bil; çünkü ben kendimi tekrar etmeyecek kadar yaratıcı vezenginim. ve gerçekten TEK değerli olanım. Değerimi bil.'
Hayat'ıniçimde dışımda her yerde aktığını hissettim. Kendimizi sevdiğimiz kadarHayat 'ı sevebilirdik ancak. Ne daha az ne daha fazla.
