|
||
| Kanuni Sultan Süleyman Han, haçlı saldırılarına son vermek içinordusuyla sefere çıkmıştı. Ordu, ağır ağır ilerliyordu. Yol darolduğundan, ordu mecburen bağların içinden geçiyordu. Hava çok sıcakolduğundan asker susuzluktan kıvranıyordu. Çok güzel üzümleri bulunan, bir bağdan geçerken, askerin biridayanamayıp, bağdan bir salkım üzüm kopararak biraz olsun susuzluğunugiderdi. Sonra da, asma ağacına, yediği üzümün çok üzerinde bir parabağlayarak, yoluna devam etti. Çok geçmeden mola verildi. Asker, kan ter içinde bir köylünün koşarakgeldiğini gördü. Hıristiyan köylü ısrarla Padişah ile görüşmekistiyordu. Köylüyü Kanuni’nin huzuruna götürdüler. Kanuni sordu: - Nedir bu hâlin, kan ter içinde kalmışsın, yoksa askerler sana zarar mı verdi? - Ben şikayet için değil memnuniyetimi bildirmek için geldim. Böyle biraskeri, böyle bir komutanı tebrik etmemek insafsızlık olur. - Askerlerim sizi memnun edecek ne yapmışlar? - Askerleriniz bağdan geçtikten sonra, asmanın dalında bağlı bir kesegördüm. İçini açtığımda para vardı. Dikkatli baktığımda, bir salkımüzümün koparıldığını gördüm. Anladım ki koparılan üzümün parası olarakbırakılmış. Sizde böyle güzel ahlaklı asker olduğu müddetçe sırtınızyere gelmez. Kanuni, derhal o askerin bulunmasını emretti. Hıristiyan köylü, buaskere ne gibi mükafat verecek diye merakla beklemeye başladı. Nihayetasker bulunup, Padişahın huzuruna getirildi. Kanuni, (Niçin izinsiz işyaparsın? Parası verilmiş olsa bile, sahibinden habersiz mal almanıncaiz olmadığını bilmiyor musun?) diye askeri azarladı. Sonra da, (Buasker derhal ordudan uzaklaştırılsın) diye emir verdi. Hıristiyan köylü heyecanla Kanuni’ye sordu: - Ben bu askerin mükafatlandırılması için gelmiştim, siz onu niye cezalandırdınız? - Kursağında, haram lokma bulunan bir askerle zafer kazanılmaz. Bununiçin ordudan attım. Eğer aldığı üzümün parasını bırakmamış olsaydı,zalimlerden olurdu. İşte o zaman kellesini bile zor kurtarırdı... Aynı ordu, Belgrat yakınlarında, yine mola vermişti. Askerler,susuzluklarını gidermek, abdest almak için çeşme arıyorlardı. Birmanastırın yakınında çeşme bulup, ihtiyaçlarını giderirken, rahip,birkaç rahibeyi iyice süsleyip, çeşmenin başına gönderdi. Kadınlarıngeldiğini gören askerler, hemen çeşmenin başından çekilip, sırtlarınıdöndüler, süslü kadınlara yan gözle bile bakmadılar. Bu durumu uzaktan ibretle seyreden rahip, hemen Haçlı kumandanınaşunları yazdı: “Siz bu ordu ile nasıl başa çıkabilirsiniz? Bunlarkadına-kıza, mala-mülke önem vermiyorlar. Bütün mal ve mülklerini fedaederek, Allah yolunda savaşıyorlar. Herkese karşı iyi davranıp, kimseyezulmetmiyorlar. Siz onlardaki bu özellikleri ortadan kaldırmadan,onlarla savaşırsanız, canlarınızdan ve mallarınızdan mahrum kalacağınızaçıktır. Kendinizi ölüme atmayınız!..” |
||