Orta Asya’da, savaşın ok ve yayla yapıldığı dönemlerde Türk savaşçılar arkalarından gelebilecek bir saldırıyı önlemek için sırtlarını önceden bu amaçla hazırlanmış bir TAŞ’a dayarlardı. Bu taş “ARKATAŞ” veya Azerbaycan’daki telaffuzuyla “ARKA DAŞ” olarak adlandırıldı. Zaman içinde insanın arkasını yaslayabileceği ve olabilecek kötülüklerden koruyacağı fikriyle özdeşleştirilmesi sonucu “arkadaş” “dost” anlamında Türkçemizdeki yerini buldu. Sırtımız “arka taş” sız kalmasın…
Arkadaş radikâl olmalı. Sevilecek biri olmadığın zamanlarda bile seni sevmeli. Dayanılmaz olduğun zamanlarda bile sana dayanmalı. Arkadaş fanatik olmalı. Bütün dünya seni üzdüğünde sana morâl vermeli. Güzel haberler aldığında seninle sevinmeli. Ve ağladığında ağlamalı seninle… Ama hepsinden daha çok,arkadaş matematiksel olmalı. Sevinci çarpmalı,üzüntüyü bölmeli,geçmişi çıkarmalı,yarını toplamalı. Kalbinin derinliklerinde ki ihtiyacı hesaplamalı. Ve her zaman bütün parçalardan daha büyük olmalı
"kaynak:genç beyin,sayı:22,ocak 2004,sf:42"
|
Gzl olmuş..