Tam Görünüm:
Cem YILMAZ'in Cocukluk Anilari..
Arama terimlerinizi girin
Arama formu gönder
Yardım
||
Ara
||
Üyeler
Yaramazadam (Arşiv Ana sayfa)
=>
Komikler
Konu:
Cem YILMAZ'in Cocukluk Anilari..
Sayfa:
[ 1 ]
boxcigar
23.02.2008 04:53:22
Cem YILMAZ'in Cocukluk Anilari..
Ben cocukken cok salaktim.
Edip Akbayram'in ismini Edi zannederdim. Yani o, benim icin "Edi Pakbayram"di.
Ablama,"Nasil olup da koca bir gunu canin sikilmadan evde oturarakgeciriyorsun?" demistim. "Buyuyunce insanin cani sokakta oynamakistemez ki" cevabini vermisti. Uzunca bir sure buyuyup buyumedigimianlamak icin kendime, "Canin sokakta oynamayi istiyor mu?" diyesormustum.
Annemerkegin cinsel organini "pipi" kadininkini "kutu" olarak tanimlamisti.O zamanlar TRT'de Cenk Koray'in sundugu "Tele Kutu" diye bir yarismavardi. Yarismacilar, "Hayir Cenk Bey, ben kutumu acmak istiyorum"deyince kosarak odadan kacardim.
Sabahlarikalktigimda aklimin hala yerinde olup olmadigini anlamak icin 2+2, 3+4gibi toplama islemleri yapardim. Sonuclar dogru olunca da coksevinirdim.
Dedemleparka gittigimiz bir gun TRT'ciler cekim icin oradaydi. Beni oynarkencektiler. Yayin gunu bizim aile jeneriginde gozuktugum cocuk programiniizlemek icin televizyon basina gecti. Kendimi ekranda gorunce, "Beniniye parkta unuttunuz?" diye gozyaslarina bogulmustum.
"Geri vites" kavramim yoktu. Sofor, kolunu koltuga atip arkaya dogru bakinca araba otomatikman geri geri gidiyor zannederdim.
Bendenbuyuk kuzenlerim dondurmacilarin dondurma kulahlarinin sivri kismiylakulaklarini karistirdigini soylemisti. İnanmistim. Hala da kulahlarinsivri kisimlarini yemem. Cope atarim.
Babaannem bir gun gelirse sevdigim dizilerin olmadigi bir gun gelsin istiyordum.
AbimleKaraoglancilik oynardik. O Karaoglan olurdu, beni de Bizans askeriyapardi. Sonra evire cevire doverdi. Cok muhim bir sey yaptigimisandigim icin canim yansa bile hic sesimi cikarmazdim.
Yesil ve siyah zeytinin ayri agaclarda yetistigini sanirdim.
Bulmacalardaki, "Annenin erkek kardesi" kismina dayimin bes harfli ismini sigdirmaya calisirdim.
Anaokulundapatates baskisi yapmayi ogrenmistik. O kadar hosuma gitmisti ki, evdeduvarlara, masa ortulerine filan basmistim. Ancak sanat merakim anneminyeni aldigi beyaz etege patatesi yapistirmamla son bulmustu. Hemgonlunu almak hem de el koydugu patateslerime kavusmak icin dahiyanebir fikirle ogretmenimin yanina gittim. "Annem" yazisini patateseoydurttum. Sevincle eve gelerek soyundum. Renkli boyalara batirdigimpatatesi vucudumun her tarafina bastim. Sonra da annemin karsisinagectim. Beni o halde gorunce aglamaya baslamisti.
Madonnaile Maradona'yi kardes zannederdim. Kendi kendime, "Bunlarin babasi nesansli be. Bir cocugu futbolun krali, biri muzigin kralicesi" derdim.
Birindenozur diledigim zaman Allah'in bana bir ozur verecegini sanirdim. Sakatolacagimi dusunup hemen "diledigim ozru" geri alirdim.
KurbanBayrami'nda toplanan derilerden ucak yapildigini sanirdim. Ucaklarindis yuzeyi bu derilerle kaplandigi icin Turk Hava Kurumu'nuntopladigini dusunuyordum. Ucak kacirma filmlerinde silahla atesedildiginde ya da a patladiginda, "Ayyy! Deri delindi!" derdim.
"Gil" diye konusanlari fakir zannederdim.
Annembanyodan ciktiktan sonra babamin soyledigi, "Sihhatler olsun" lafini"Saatler oldu" diye anlardim. Bunun da, "Banyoda amma cok kaldin" gibibir sey demek oldugunu sanip babamin anneme kizdigini dusunurdum.Annemin buna karsin niye sadece, "Sagol" dedigini merak ederdim. "Nekibar kadin", derdim.
Sayfa:
[ 1 ]